Oczekujemy abolicji opodatkowania abonamentów

0
124

W dniu 24.05.2010 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę (II FPS 1/10) wskazującą, że „wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią dla pracowników, którzy mają uprawnienie do ich wykorzystania, przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy„.

Po jej podjęciu urzędy skarbowe wysłały do firm medycznych oferujących abonamenty medyczne żądanie, w trybie art. 82 ust. 1 ordynacji podatkowej, przekazania informacji na temat umów zawartych z zakładami pracy na świadczenia medyczne wykraczające poza zakres medycyny pracy. Jest oczywiste, że celem tego działania jest zebranie informacji na temat podmiotów, które zapewniły swoim pracownikom takie świadczenia i dokonanie w nich kontroli skarbowych w celu zebrania zaległych według urzędu podatków.

Realizacja prawdopodobnych zaleceń pokontrolnych oznacza konieczność zrewidowania i korekty 10 lat wstecz wynagrodzeń pracowników i uwzględnienia w nich świadczenia medycznego otrzymanego lub zagwarantowanego w naturze. Okres 10 lat jest wymagany ze względu na konieczność objęcia takiego wynagrodzenia ubezpieczeniem powszechnym, gdyż zobowiązania z tego tytułu przedawniają się po 10 latach. W przypadku zobowiązań podatkowych horyzont korekty sięga 5 lat wstecz.

Realizacja takich zaleceń organów kontroli skarbowej wiąże się z następującymi trudno wyobrażalnymi skutkami:

  1. Korekta i przeliczenie list płac 10 lat wstecz (120 list płac). Przyjmując, że średni czas procedowania listy płac w przedsiębiorstwie to ok. jednego tygodnia, realizacja zadania zajmie ponad dwa lata nieustannej pracy działów personalnych. Nawet skrócenie tego czasu do kilku dni oznacza pełen rok pracy non-stop o potężnych skutkach finansowych i organizacyjnych dla pracodawcy. Należy przy tym pamiętać, że rzadko zakłady pracy utrzymują ciągłość systemów informatycznych w horyzoncie 10 lat co oznacza, że starsze list płac są dostępne tylko w wersji papierowej bez możliwości ich informatycznego przetworzenia. W praktyce trudno sobie wyobrazić ręczne przetwarzanie archiwalnych list płac. Koszt finansowy i organizacyjny dla zakładu pracy byłby zabójczy.
  2. Ściągnięcie należności z tytułu PIT i ZUS od byłych i obecnych pracowników (750 tyś. osób). Prawo pracy pozwala na dokonywanie korekt wynagrodzenia. Jednak skutek społeczny takiej korekty jest kolosalny. Uszczuplenie wypłaty w miesiącu lub miesiącach korekty w tak masowej skali będzie stanowić krytyczny problem społeczny. Szacuje się, że z abonamentów korzysta ok. 1,5 mln pracowników, przy czym korekta może dotyczyć połowy tej grupy to jest 750 tyś. osób i ich rodzin. O ile w przypadku pracowników jest to techniczne wykonalne, o tyle w przypadku byłych pracowników oznacza konieczność roszczenia z dużym prawdopodobieństwem egzekucji. Uwzględniając, że średnia rotacja pracowników wynosi co najmniej 5% rocznie, roszczenie będzie wystosowane w stosunku do 25% tej grupy, to jest ok. 190 tyś. osób w przypadku PIT i 50% procent to jest 375 tyś. w przypadku ZUS. Ponieważ miejsce pracowników, którzy odeszli zajmują nowi, grupa osób dotkniętych regulacją powiększy odpowiednio 750 tyś. sięgając 1,1 mln osób.
  3. Korekta zeznań PIT (3 mln 750 tyś. zeznań). 750 tyś. osób w skali 5 lat złoży blisko 4 mln korekt zeznań PIT. Część z tych korekt zrealizują olbrzymim kosztem pracy pracodawcy. Podatnicy rozliczający się indywidualnie będą musieli dokonać tych korekt samodzielnie.
  4. Brak możliwości prostego rozróżnienia medycyny pracy od pozostałych świadczeń (750 tyś. indywidualnych decyzji lekarzy orzeczników). Specyfika medycyny pracy oznacza, że ze względu na charakter pracy, zawód, płeć, wiek i inne uwarunkowania epidemiologiczne, to lekarz w oparciu o przepisy szczegółowe i wiedzę medyczną decyduje o tym jakie badania pracownikowi będą wykonane. Arbitralne wskazanie, czego oczekuje aparat kontroli skarbowej, jakie świadczenia należą do medycyny pracy a jakie są w stosunku do nich dodatkowe, nie jest możliwe bez szczegółowej analizy. Ocena taka może mieć tylko charakter indywidualny dla każdego podatnika oddzielnie. Winien jej dokonać lekarz orzecznik. W każdej sytuacji pacjent będzie miał prawo odwołać się od takiej oceny przed sądem.
  5. Korzyść w naturze nie tylko dla podatnika (23,5 mln pozostałych podatników). Mechanizm działania pakietu medycznego jest dwutorowy. Z jednej strony korzysta z niego pracownik. Z drugiej ten sam pracownik korzystając z abonamentu medycznego rezygnuje z podstawowej opieki medycznej, gdyż świadczenia te powielają się. W efekcie 1,5 mln pracowników odciąża publiczny system opieki zdrowotnej z korzyścią dla 23,5 mln pozostałych podatników. Ich korzyść w naturze polega wprost na polepszonym dostępie do publicznej opieki zdrowotnej ponad standard gwarantowany w ramach ubezpieczenia powszechnego. Ponieważ świadczenie to wykracza poza zwolniony od podatku PIT standard powszechnej opieki medycznej, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Będąc więc konsekwentnym Ministerstwo Finansów powinno żądać korekty zeznań podatkowych od łącznie 25 mln obywateli. Absurd? Tylko konsekwencja.

Działania organów administracji rodzą trudne do wyobrażenia konsekwencje społeczne i gospodarcze. Są one dowodem braku konsekwencji administracji państwowej, burzą zaufanie społeczne do organów władzy.

Ogólnopolski Związek Pracodawców Prywatnej Służby Zdrowia oczekuje od Ministra Finansów wprowadzenia abolicji w zakresie podatku PIT dla tych podatników, którzy stosując się do pierwotnych rekomendacji ministerstwa nie zaliczyli do dochodu wartości świadczeń medycznych wykraczających poza reżim medycyny pracy zagwarantowanych przez pracodawcę oraz zwrotu pobranego podatku tym podatnikom, który taki podatek płacili.

Robert Mołdach
Dyrektor Zarządzający