Dotychczas felczerzy, w tym pracujący w podstawowej opiece zdrowotnej, nie mieli takiej możliwości.

Zgodnie z uzasadnieniem tego rozporządzenia regulacja ma ułatwić dostęp pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej, a także przyczynić się do bardziej efektywnego wykorzystania kadr medycznych.

Czytaj także: Prywatne szpitale włączają się w walkę z epidemią>>>

Zgodnie z danymi Naczelnej Rady Lekarskiej, obecnie jest 285 czynnych zawodowo felczerów.

Rozporządzenie ministra zdrowia zmieniające rozporządzenie w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej nad pacjentem podejrzanym o zakażenie lub zakażonym wirusem SARS-CoV-2 zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw RP 26 października 2020 roku (poz. 1873).

Weszło w życie 27 października 2020 roku.

Ustawa o zawodzie felczera została uchwalona 20 lipca 1950 roku. Tekst jednolity zawiera zmiany wprowadzone ustawą z 1 marca 2018 roku o zmianie niektórych ustaw w związku z wprowadzeniem e-recepty (Dz. U. poz. 697) oraz zmiany wynikające z przepisów ogłoszonych przed 11 października 2018 roku.

Czytaj: Weszło w życie rozporządzenie w sprawie recept>>>

W Polsce od wielu lat nie kształci się nowych felczerów, jednak osoby, które w przeszłości zdobyły ten zawód, mogą go w dalszym ciągu wykonywać. Poza tym felczerzy z innych krajów Unii Europejskiej mogą po uznaniu ich kwalifikacji pracować w Polsce w swoim zawodzie.

Uprawnienia felczera obejmują świadczenia zdrowotne wobec pacjentów niewymagających specjalistycznej opieki lekarskiej oraz w nagłych przypadkach ocenę stanu pacjenta w celu ustalenia postępowania, ustalanie rozpoznania choroby, wdrażanie leczenia oraz przepisywanie na recepcie produktów leczniczych i wyrobów medycznych.

Felczer może także między innymi prowadzić resuscytację krążeniowo-oddechową, wykonać defibrylację pod kontrolą EKG, kaniulację, pobierać krew czy wykonywać szczepienia, a pod nadzorem lekarza – wykonywać drobne zabiegi chirurgiczne.