Zdarzenia medyczne w praktyce

Autor:
24 sierpnia 2012

Weronika Modrzejewska, prawnik, aplikant adwokacki
MDDP Sobońska Olkiewicz i Wspólnicy Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych

Pomimo ambitnych planów Ministerstwa Zdrowia mających na celu stworzenie alternatywy wobec możliwości dochodzenia swoich praw na drodze sądowej przez pacjentów, którzy doświadczyli uszczerbku na zdrowiu lub utracili życie w wyniku błędu lekarskiego, uprawnienie do dochodzenia roszczeń na drodze administracyjnej, jak się wydaje nie zdobyło wystarczającego zaufania wśród pacjentów.

Zgodnie z obecnym stanem prawnym (ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta), pacjenci lub ich bliscy (w przypadku śmierci pacjenta) mają możliwość dochodzenia roszczeń z tytułu wystąpienia zdarzeń medycznych, w wyniku których doszło do uszkodzenia ciała lub odpowiednio śmierci pacjenta nie tylko przed sądem powszechnym. Pacjent  lub osoba bliska ma prawo wyboru, czy zdecyduje się na dochodzenie rekompensaty za doznaną szkodę przed sądem, czy też w postępowaniu prowadzonym przez specjalnie powołaną do tego jedną z komisji wojewódzkich.

Jak wynika z  informacji uzyskanych od poszczególnych komisji, chociaż zauważalny jest powolny wzrost liczby zgłaszanych wniosków, to nadal zainteresowanie drogą administracyjną dochodzenia roszczeń jest niewielkie.  Dodatkowo, wiele z wniosków nie zostało w ogóle rozpoznanych z uwagi na fakt, że dotyczyły one zdarzeń, które miały miejsce przed 1 stycznia 2012 roku lub też z powodu błędów formalnych.

Wśród województw, w których komisje mają najwięcej pracy, można wyróżnić województwo śląskie (21 wniosków, z czego 7 nie spełniało wymogów formalnych, w 1 sprawie wydano orzeczenia o braku zdarzeń medycznych, w 2 sprawach komisja orzekła o wystąpieniu zdarzenia medycznego zaś 8 wniosków podlega rozpoznaniu), pomorskie (19 wniosków, w tym 10 wniosków odrzucono z powodu braków formalnych, 3 sprawy rozpatrzono negatywnie, a 6 wniosków podlega rozpoznaniu), a także mazowieckie (17 wniosków wpłynęło, z czego 5 wniosków zwrócono z powodu błędów formalnych, w  3 przypadkach wydano orzeczenia o braku zdarzeń medycznych). Najmniej wniosków wpłynęło m.in. w województwie lubelskim, podlaskim oraz w opolskim. Do końca lipca 2012 roku zapadło sześć orzeczeń uznających wystąpienie zdarzenia medycznego oraz zasądzających wypłatę odszkodowania na rzecz poszkodowanego pacjenta.

W przypadku wydania przez komisję orzeczenia o wystąpieniu zdarzenia medycznego, ubezpieczyciel zobowiązany jest do przedstawienia pacjentowi odpowiedniej propozycji zawierającej proponowaną sumę odszkodowania i zadośćuczynienia. Ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie konstrukcji zmierzającej do odpowiedniego zmotywowania ubezpieczyciela do przedstawienia propozycji rekompensaty szkody poprzez stwierdzenie, iż w sytuacji, gdy ubezpieczyciel nie przedstawi powyższej propozycji, będzie zobowiązany do wypłaty odszkodowania w wysokości wskazanej we wniosku. Pacjent ma prawo wyboru w zakresie przyjęcia lub też odmowy przyjęcia propozycji przedstawionej przez ubezpieczyciela, przy czym decydując się na przyjęcie oferty, pacjent zobowiązany jest do zrzeczenia się wszelkich roszczeń o odszkodowanie lub zadośćuczynienie w związku z uznanym przez komisję zdarzeniem medycznym w zakresie szkód, które ujawniły się do dnia złożenia wniosku.

Z uwagi na nowelizację ustawy o działalności leczniczej (ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r.), przedłużającą termin wprowadzenia obligatoryjnych ubezpieczeń od zdarzeń medycznych przez szpitale do końca 2013 r., szpitale które nie zdecydują się na wykupienie ubezpieczenia od zdarzeń medycznych, w przypadku orzeczenia o zaistnieniu takiego zdarzenia, będą zobligowane do wypłaty odszkodowania we własnym zakresie.

Pierwsze orzeczenie stwierdzające wystąpienie zdarzenia medycznego zapadło w Bydgoszczy. Komisja orzekła, że śmierć pacjentki spowodowana była nieudzieleniem prawidłowej pomocy przez personel szpitala. W przypadku śmierci pacjenta, spadkobiercy są uprawnieni do otrzymania do 300 tysięcy złotych odszkodowania.

O wystąpieniu kolejnego zdarzenia medycznego w postaci zaniechania wykonania badania, w wyniku czego pacjentka poniosła śmierć orzekła komisja w Kielcach.

Następne zdarzenie medyczne zostało potwierdzone we Wrocławiu, gdzie również pacjent zmarł, co jak orzekła komisja było spowodowane zaniedbaniami w diagnostyce w szpitalu.

O zaistnieniu zdarzenia medycznego orzekły też odpowiednio komisja w Łodzi oraz w Katowicach.

Należy przy tym wskazać, iż ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta przewiduje możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przypadku, gdy zapadł niekorzystny wyrok z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego. Jak wynika z informacji uzyskanych w komisjach w przypadku orzeczenia o wystąpieniu zdarzenia medycznego, zainteresowane szpitale złożyły stosowne wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Innym wyjściem, obok wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mającym na celu zmianę rozstrzygnięcia komisji, jest wniesienie skargi na niezgodność z prawem orzeczenia komisji, w przypadku gdy skarżący zarzuca komisji naruszenie przepisów dotyczących postępowania.

Jak wskazują powyższe dane, przy stosunkowo niewielkiej liczbie wniosków o stwierdzenie wystąpienia zdarzenia medycznego, jeszcze mniejsza jest liczba orzeczeń, w których komisje faktycznie dopatrzyły się wystąpienia zdarzenia medycznego.

Zgodnie z danymi komisji, znaczna część wniosków jest zwracana z powodu powoływania się przez pacjentów na zdarzenia mające miejsce przed 1 stycznia 2012 r., więc przed wejściem w życie nowych przepisów, a także z powodu niewłaściwości organu lub błędów formalnych. Zdarzają się również przypadki wycofania wniosku przez samych wnioskodawców.

Trudno ocenić przyczyny stosunkowo niewielkiego zainteresowania dochodzeniem swoich praw przez pacjentów na drodze administracyjnej. Mimo licznych zachęt ze strony Ministerstwa Zdrowia w postaci krótkiego terminu rozpoznania sprawy (4 miesiące), odszkodowania w wysokości do 100 tysięcy złotych za uszkodzenie ciała oraz do 300 000 złotych za śmierć  pacjenta,  czy też obietnicy zapewnienia większej sprawności postępowania oraz wprowadzenia stosunkowo niskich kosztów postępowania, jak się wydaje pacjenci pozostają nieufni wobec procedury administracyjnej.

Poza tym, na niewielką ilość wniosków wpływa zapewne fakt,  iż część z pacjentów jest nieświadoma, iż przepisy prawa umożliwiają im dochodzenie roszczeń przed komisją wojewódzką.

Wskazać również należy, że sama konstrukcja dochodzenia roszczeń na drodze administracyjnej ma wady, gdyż cechuje się sporym formalizmem, o czym informują przede wszystkim eksperci pracujący w komisjach, zaś o szkodzie i prawie do odszkodowania decyduje nie sąd, a lekarze i prawnicy, którzy pracują w ramach komisji.

Wśród trudności w funkcjonowaniu komisji należy także wyróżnić problem z uzyskaniem opinii biegłego, którego stanowisko często jest niezbędne przy wydaniu orzeczenia odnośnie wystąpienia zdarzenia medycznego. Powyższe wynika prawdopodobnie ze zbyt małej liczbę odpowiednich specjalistów i ich współpracy z wymiarem sprawiedliwości oraz ze zbyt wysokich kosztów uzyskania opinii specjalisty, na co często komisji wojewódzkich zwyczajnie nie stać.

Nowe przepisy wprowadziły też ograniczenia w wysokości przyznawanych odszkodowań, co nie występuje w sądownictwie powszechnym, gdzie to sąd decyduje o kwocie odszkodowania, nie będąc jednocześnie ograniczonym limitem wypłacanych kwot.

W przypadku komisji, wydają one jedynie orzeczenie o wystąpieniu zdarzenia medycznego, zaś kwota odszkodowania ustalana jest pomiędzy ubezpieczycielem, szpitalem, a pacjentem. Podkreślenia wymaga przy tym, że pacjent nie musi zgodzić się na zaproponowaną przez ubezpieczyciela kwotę odszkodowania. Wówczas też, gdy kwota ubezpieczenia okaże się niesatysfakcjonująca, pacjent będzie miał możliwość wstąpienia na drogę sądową i dochodzenia tam swoich roszczeń.

Podsumowując, zainteresowanie pacjentów dochodzeniem roszczeń na drodze administracyjnej należy ocenić jako niewielkie. Z uwagi jednak na zauważalny wzrost świadomości pacjentów w zakresie dochodzenia swoich praw na drodze sądowej, przy jednoczesnej przewlekłości charakteryzującej postępowanie sądowe, niewykluczone jest, że liczba wniosków w sprawie zdarzeń medycznych wzrośnie. Jednakże decyzja o tym, w jaki sposób dochodzić swoich praw będzie zawsze należeć do pacjenta (ewentualnie jego rodziny), zatem poszkodowany będzie musiał wyważyć, czy krótszy czas oczekiwania i niższe koszty będą na tyle silnym argumentem, by zrezygnować z prawa, aby to niezawisły i niezależny sąd w oparciu o zebrany materiał dowodowy zdecydował o zaistnieniu szkody i przyznał należną i sprawiedliwą rekompensatę.


Weronika Modrzejewska, prawnik, aplikant adwokacki
MDDP Sobońska Olkiewicz i Wspólnicy Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych

Pomimo ambitnych planów Ministerstwa Zdrowia mających na celu stworzenie alternatywy wobec możliwości dochodzenia swoich praw na drodze sądowej przez pacjentów, którzy doświadczyli uszczerbku na zdrowiu lub utracili życie w wyniku błędu lekarskiego, uprawnienie do dochodzenia roszczeń na drodze administracyjnej, jak się wydaje nie zdobyło wystarczającego zaufania wśród pacjentów.

Zgodnie z obecnym stanem prawnym (ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta), pacjenci lub ich bliscy (w przypadku śmierci pacjenta) mają możliwość dochodzenia roszczeń z tytułu wystąpienia zdarzeń medycznych, w wyniku których doszło do uszkodzenia ciała lub odpowiednio śmierci pacjenta nie tylko przed sądem powszechnym. Pacjent  lub osoba bliska ma prawo wyboru, czy zdecyduje się na dochodzenie rekompensaty za doznaną szkodę przed sądem, czy też w postępowaniu prowadzonym przez specjalnie powołaną do tego jedną z komisji wojewódzkich.

Jak wynika z  informacji uzyskanych od poszczególnych komisji, chociaż zauważalny jest powolny wzrost liczby zgłaszanych wniosków, to nadal zainteresowanie drogą administracyjną dochodzenia roszczeń jest niewielkie.  Dodatkowo, wiele z wniosków nie zostało w ogóle rozpoznanych z uwagi na fakt, że dotyczyły one zdarzeń, które miały miejsce przed 1 stycznia 2012 roku lub też z powodu błędów formalnych.

Wśród województw, w których komisje mają najwięcej pracy, można wyróżnić województwo śląskie (21 wniosków, z czego 7 nie spełniało wymogów formalnych, w 1 sprawie wydano orzeczenia o braku zdarzeń medycznych, w 2 sprawach komisja orzekła o wystąpieniu zdarzenia medycznego zaś 8 wniosków podlega rozpoznaniu), pomorskie (19 wniosków, w tym 10 wniosków odrzucono z powodu braków formalnych, 3 sprawy rozpatrzono negatywnie, a 6 wniosków podlega rozpoznaniu), a także mazowieckie (17 wniosków wpłynęło, z czego 5 wniosków zwrócono z powodu błędów formalnych, w  3 przypadkach wydano orzeczenia o braku zdarzeń medycznych). Najmniej wniosków wpłynęło m.in. w województwie lubelskim, podlaskim oraz w opolskim. Do końca lipca 2012 roku zapadło sześć orzeczeń uznających wystąpienie zdarzenia medycznego oraz zasądzających wypłatę odszkodowania na rzecz poszkodowanego pacjenta.

W przypadku wydania przez komisję orzeczenia o wystąpieniu zdarzenia medycznego, ubezpieczyciel zobowiązany jest do przedstawienia pacjentowi odpowiedniej propozycji zawierającej proponowaną sumę odszkodowania i zadośćuczynienia. Ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie konstrukcji zmierzającej do odpowiedniego zmotywowania ubezpieczyciela do przedstawienia propozycji rekompensaty szkody poprzez stwierdzenie, iż w sytuacji, gdy ubezpieczyciel nie przedstawi powyższej propozycji, będzie zobowiązany do wypłaty odszkodowania w wysokości wskazanej we wniosku. Pacjent ma prawo wyboru w zakresie przyjęcia lub też odmowy przyjęcia propozycji przedstawionej przez ubezpieczyciela, przy czym decydując się na przyjęcie oferty, pacjent zobowiązany jest do zrzeczenia się wszelkich roszczeń o odszkodowanie lub zadośćuczynienie w związku z uznanym przez komisję zdarzeniem medycznym w zakresie szkód, które ujawniły się do dnia złożenia wniosku.

Z uwagi na nowelizację ustawy o działalności leczniczej (ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r.), przedłużającą termin wprowadzenia obligatoryjnych ubezpieczeń od zdarzeń medycznych przez szpitale do końca 2013 r., szpitale które nie zdecydują się na wykupienie ubezpieczenia od zdarzeń medycznych, w przypadku orzeczenia o zaistnieniu takiego zdarzenia, będą zobligowane do wypłaty odszkodowania we własnym zakresie.

Pierwsze orzeczenie stwierdzające wystąpienie zdarzenia medycznego zapadło w Bydgoszczy. Komisja orzekła, że śmierć pacjentki spowodowana była nieudzieleniem prawidłowej pomocy przez personel szpitala. W przypadku śmierci pacjenta, spadkobiercy są uprawnieni do otrzymania do 300 tysięcy złotych odszkodowania.

O wystąpieniu kolejnego zdarzenia medycznego w postaci zaniechania wykonania badania, w wyniku czego pacjentka poniosła śmierć orzekła komisja w Kielcach.

Następne zdarzenie medyczne zostało potwierdzone we Wrocławiu, gdzie również pacjent zmarł, co jak orzekła komisja było spowodowane zaniedbaniami w diagnostyce w szpitalu.

O zaistnieniu zdarzenia medycznego orzekły też odpowiednio komisja w Łodzi oraz w Katowicach.

Należy przy tym wskazać, iż ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta przewiduje możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przypadku, gdy zapadł niekorzystny wyrok z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego. Jak wynika z informacji uzyskanych w komisjach w przypadku orzeczenia o wystąpieniu zdarzenia medycznego, zainteresowane szpitale złożyły stosowne wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Innym wyjściem, obok wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mającym na celu zmianę rozstrzygnięcia komisji, jest wniesienie skargi na niezgodność z prawem orzeczenia komisji, w przypadku gdy skarżący zarzuca komisji naruszenie przepisów dotyczących postępowania.

Jak wskazują powyższe dane, przy stosunkowo niewielkiej liczbie wniosków o stwierdzenie wystąpienia zdarzenia medycznego, jeszcze mniejsza jest liczba orzeczeń, w których komisje faktycznie dopatrzyły się wystąpienia zdarzenia medycznego.

Zgodnie z danymi komisji, znaczna część wniosków jest zwracana z powodu powoływania się przez pacjentów na zdarzenia mające miejsce przed 1 stycznia 2012 r., więc przed wejściem w życie nowych przepisów, a także z powodu niewłaściwości organu lub błędów formalnych. Zdarzają się również przypadki wycofania wniosku przez samych wnioskodawców.

Trudno ocenić przyczyny stosunkowo niewielkiego zainteresowania dochodzeniem swoich praw przez pacjentów na drodze administracyjnej. Mimo licznych zachęt ze strony Ministerstwa Zdrowia w postaci krótkiego terminu rozpoznania sprawy (4 miesiące), odszkodowania w wysokości do 100 tysięcy złotych za uszkodzenie ciała oraz do 300 000 złotych za śmierć  pacjenta,  czy też obietnicy zapewnienia większej sprawności postępowania oraz wprowadzenia stosunkowo niskich kosztów postępowania, jak się wydaje pacjenci pozostają nieufni wobec procedury administracyjnej.

Poza tym, na niewielką ilość wniosków wpływa zapewne fakt,  iż część z pacjentów jest nieświadoma, iż przepisy prawa umożliwiają im dochodzenie roszczeń przed komisją wojewódzką.

Wskazać również należy, że sama konstrukcja dochodzenia roszczeń na drodze administracyjnej ma wady, gdyż cechuje się sporym formalizmem, o czym informują przede wszystkim eksperci pracujący w komisjach, zaś o szkodzie i prawie do odszkodowania decyduje nie sąd, a lekarze i prawnicy, którzy pracują w ramach komisji.

Wśród trudności w funkcjonowaniu komisji należy także wyróżnić problem z uzyskaniem opinii biegłego, którego stanowisko często jest niezbędne przy wydaniu orzeczenia odnośnie wystąpienia zdarzenia medycznego. Powyższe wynika prawdopodobnie ze zbyt małej liczbę odpowiednich specjalistów i ich współpracy z wymiarem sprawiedliwości oraz ze zbyt wysokich kosztów uzyskania opinii specjalisty, na co często komisji wojewódzkich zwyczajnie nie stać.

Nowe przepisy wprowadziły też ograniczenia w wysokości przyznawanych odszkodowań, co nie występuje w sądownictwie powszechnym, gdzie to sąd decyduje o kwocie odszkodowania, nie będąc jednocześnie ograniczonym limitem wypłacanych kwot.

W przypadku komisji, wydają one jedynie orzeczenie o wystąpieniu zdarzenia medycznego, zaś kwota odszkodowania ustalana jest pomiędzy ubezpieczycielem, szpitalem, a pacjentem. Podkreślenia wymaga przy tym, że pacjent nie musi zgodzić się na zaproponowaną przez ubezpieczyciela kwotę odszkodowania. Wówczas też, gdy kwota ubezpieczenia okaże się niesatysfakcjonująca, pacjent będzie miał możliwość wstąpienia na drogę sądową i dochodzenia tam swoich roszczeń.

Podsumowując, zainteresowanie pacjentów dochodzeniem roszczeń na drodze administracyjnej należy ocenić jako niewielkie. Z uwagi jednak na zauważalny wzrost świadomości pacjentów w zakresie dochodzenia swoich praw na drodze sądowej, przy jednoczesnej przewlekłości charakteryzującej postępowanie sądowe, niewykluczone jest, że liczba wniosków w sprawie zdarzeń medycznych wzrośnie. Jednakże decyzja o tym, w jaki sposób dochodzić swoich praw będzie zawsze należeć do pacjenta (ewentualnie jego rodziny), zatem poszkodowany będzie musiał wyważyć, czy krótszy czas oczekiwania i niższe koszty będą na tyle silnym argumentem, by zrezygnować z prawa, aby to niezawisły i niezależny sąd w oparciu o zebrany materiał dowodowy zdecydował o zaistnieniu szkody i przyznał należną i sprawiedliwą rekompensatę.

Inne artykuły

Nowa specjalizacja w ochronie zdrowia – psychoterapia uzależnień

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 28.01.2022

Projekt rozporządzenia ministra zdrowia wprowadza nową dziedzinę specjalizacji w ochronie zdrowia, jaką jest psychoterapia uzależnień. Umożliwi to podniesienie w ramach kształcenia podyplomowego kwalifikacji osób posiadających tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa.

Specjalizację taką będą także mogły uzyskać osoby z tytułami magistra uzyskanymi po studiach w zakresie: praca socjalna, psychologia, pedagogika, pedagogika specjalna, socjologia, resocjalizacja, zdrowie publiczne, nauki o rodzinie, teologia lub filozofia.

Osoba posiadająca tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii uzależnień będzie przygotowana do prowadzenia psychoterapii osób z zaburzeniami związanymi z używaniem alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych i nowych substancji psychoaktywnych, a także osób z zaburzeniami nawyków i popędów oraz bliskich tych osób.

Osoby takie będą mogły przeprowadzać diagnozę problemową oraz prowadzić psychoterapię indywidualną oraz grupową.

Czytaj także: Centrum Medyczne Damiana: nowe Centrum Zdrowia Psychicznego Mind Health w Gdańsku >>>

Nowelizacja ustawy o zdrowiu publicznym oraz niektórych innych ustaw z 17 listopada 2021 roku (Dz. U. poz. 2469) uwzględnia zmiany dotyczące systemu szkolenia w dziedzinie uzależnienia, które od 1 stycznia 2022 roku prowadzone jest przez Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom.

Powstało ono z połączenia Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii oraz Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Zmiany te wpisują się w funkcjonujący system prowadzenia szkoleń i uzyskiwania tytułu specjalisty w określonych dziedzinach ochrony zdrowia.

Zmiany przyczynią się także do skoordynowania systemu szkoleń w dziedzinie uzależnienia, obecnie funkcjonują trzy ścieżki dochodzenia do certyfikatu, od 1 stycznia 2022 roku prowadzone przez Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom. Dwie z nich obsługiwane były do 31 grudnia 2021 roku przez KBPN, a jedna przez PARPA.

Projekt rozporządzenie ministra zdrowia zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalizacji w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia został opublikowany na stronie Rządowego Centrum Legislacji 28 stycznia 2022.

Uwagi do projektu można przesyłać w ciągu 7 dni.

Przeczytaj teraz

Przesunięcie terminu przekazywania przez szpitale danych do RCB

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 28.01.2022

Rozporządzenie ministra zdrowia przesuwa termin, od którego szpitale udzielające świadczeń pacjentom z podejrzeniem o zakażenie i potwierdzonym zakażeniem wirusem Sars-CoV-2, będą obowiązane do raportowania danych do Rządowego Centrum Bezpieczeństwa (RCB).

Chodzi o dane pacjentów z podejrzeniem o zakażenie i potwierdzonym zakażeniem wirusem Sars-CoV-2, obejmujące wiek, płeć, numer w wykazie głównym przyjęć i wypisów, stan pacjenta według modyfikowanej skali wczesnego ostrzegania (skali MEWS) oraz prowadzoną tlenoterapię, a także informacje o liczbie łóżek i ich wykorzystaniu.

Dane te zgodnie z obowiązującymi przepisami powinny być przekazane do RCB od 1 stycznia 2022 roku. Zmiana terminu na 1 lipca 2022 roku wynika z konieczności ukończenia przez RCB, prac projektowych nad modułem wchodzącym w skład Systemu Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia, przeznaczonym do gromadzenia tych informacji.

Prace te mogą zostać ukończone do końca czerwca 2022 roku i od 1 lipca 2022 roku system, którego administratorem jest RCB, będzie umożliwiał ich raportowanie.

Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie zakresu informacji gromadzonych w Systemie Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia oraz sposobu i terminów przekazywania tych informacji zostało opublikowane na stronie Rządowego Centrum Legislacji. w Dzienniku Ustaw RP i skierowane do ogłoszenia.

Wejdzie w życie z mocą obowiązywania od 31 grudnia 2021.

Przeczytaj teraz

Medicover rozszerzył współpracę z Uczelnią Łazarskiego

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 28.01.2022

Od początku stycznia 2022 w warszawskim centrum medycznym Medicover – Inflancka odbywały się zajęcia kliniczne z przedmiotu „medycyna rodzinna”, dedykowane studentom Wydziału Lekarskiego Uczelni Łazarskiego. To kolejna forma współpracy między firmą medyczną a jedną z nielicznych uczelni niepublicznych w Polsce prowadzących kształcenie na kierunku lekarskim.

Wcześniej, jesienią 2021, studenci Uczelni Łazarskiego mieli możliwość odbycia praktyk w Wielospecjalistycznym Szpitalu Medicover na warszawskim Wilanowie. W ramach tej współpracy, od początku  roku studenckiego 2021/22 studenci Uczelni Łazarskiego mają możliwość zdobywania wiedzy w oddziałach klinicznych szpitala pod okiem specjalistów z obszaru: kardiologii, kardiochirurgii, chirurgii ogólnej, ginekologii, położnictwa oraz anestezjologii i intensywnej terapii.

Zajęcia kliniczne w warszawskich centrach medycznych to również kolejny element kształcenia lekarzy rodzinnych w Polsce, w które zaangażowany jest Medicover. Wcześniej w centrum medycznym Medicover – Grunwaldzka w Gdańsku, rozpoczęto organizację szkoleń specjalizacyjnych dla rezydentów, na podstawie posiadanej przez centrum akredytacji.

Edukacyjna działalność prowadzona przez Medicover wiąże się z wieloma korzyściami dla wszystkich, ale największą, długofalową korzyść, osiągną pacjenci.

-Kształcenie przyszłych kadr medycznych to duża odpowiedzialność, którą z honorem bierzemy na siebie wraz z partnerami, takimi jak Uczelnia Łazarskiego. Wierzymy, że możliwość nabycia wiedzy praktycznej, pod okiem ekspertów, w inspirującym i profesjonalnym otoczeniu, to coś wyjątkowego na drodze kształcenia zawodowego przyszłego lekarza – komentuje lek med. Patryk Poniewierza, dyrektor ds. medycznych w Medicover Polska.

Czytaj także: Cztery uczelnie niepubliczne kształcą lekarzy>>>

-Celem naszej firmy jest poprawa i utrzymanie zdrowia oraz dobrego samopoczucia naszych pacjentów. Aby to osiągnąć bardzo ważne jest holistyczne patrzenie na zdrowie. Taka umiejętność jest kluczowa dla lekarzy rodzinnych, którzy są blisko pacjenta, znają jego historię choroby i pełnią niezwykle ważną rolę w jego leczeniu. Nawiązując współpracę z Uczelnią Łazarskiego mamy poczucie wspólnego kształtowania kadry medycznej, która będzie dbać o nasze zdrowie i wellbeing w przyszłości. Mamy nadzieję, że pojawienie się na rynku zmotywowanych, dobrze wykształconych lekarzy pozwoli w pewnym stopniu zmniejszyć problem niedoborów kadry medycznej – dodaje.

-Medycyna rodzinna to jeden z przedmiotów procesu kształcenia na Wydziale Medycznym Uczelni Łazarskiego. Kontakt naszych studentów z pacjentami i zespołem wybitnych profesjonalistów, umożliwiający realizację kształcenia w formule mistrz–uczeń, przy zachowaniu małych, dwuosobowych grup, to możliwość zdobywania wiedzy i umiejętności w praktyce. Medicover, wpisując się w proces dydaktyczny, to nie tylko jedna z największych firm świadczących usługi z zakresu medycyny rodzinnej w Polsce, ale przede wszystkim model opieki lekarskiej oparty na empatii i wszechstronnym podejściu do potrzeb pacjenta. Jestem przekonany, że będzie to bardzo owocna i wieloletnia współpraca –mówi dr hab. Paweł Olszewski, dziekan Wydziału Medycznego Uczelni Łazarskiego.

Medicover w realizacji programu zajęć klinicznych bazował na dotychczasowych, pozytywnych szkoleniowych doświadczeniach z gdańskiego centrum.

Czytaj także: Szpital Medicover z porodówką numer 1 w Polsce i na Mazowszu >>>

-Szkolenia organizowane przez Medicover to okazja do pracy z uznanymi praktykami, w centrach medycznych, gdzie nowoczesne narzędzia i metody leczenia spotykają się z ugruntowaną, wielospecjalistyczną wiedzą. Taką możliwość zdobywania szlifów lekarskich w żywym, dynamicznym środowisku, to coś, co oceniam szczególnie korzystnie, patrząc na dotychczasowe moje kształcenie – podsumowuje Paulina Śliwińska, uczestniczka szkoleń specjalizacyjnych w centrum medycznym Medicover – Grunwaldzka w Gdańsku.

Nawiązując kolejną współpracę z Uczelnią Łazarskiego, Medicover objął swoim zasięgiem przyszłych lekarzy rodzinnych, adeptów najbardziej różnorodnej specjalizacji, studiujących w Warszawie.

Przeczytaj teraz

Lux Med Diagnostyka kupuje nowe mammografy

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 28.01.2022

Lux Med Diagnostyka w roku 2022 kupi 7 nowoczesnych cyfrowych mammografów klasy premium, które przeznaczone będą do mobilnych pracowni mammograficznych. Montaż pierwszego urządzenia Siemens Fusion odbędzie się 1 lutego 2022.

Nowe mammografy zapewnią większy komfort badania i doskonałą jakość obrazu. Będą one wykorzystywane do wykonywania bezpłatnych badań w ramach Programu Profilaktyki Raka Piersi u pań w wieku 50 – 69 lat.

Zakup został dofinansowany kwotą blisko 4,2 mln zł przez Ministerstwo Zdrowia w ramach Narodowej Strategii Onkologicznej.

Lux Med Diagnostyka to największy usługodawca diagnostyki obrazowej w Polsce, który oferuje świadczenia dla pacjentów, lekarzy oraz partnerów prywatnych i publicznych. Wykonuje badania z zakresu rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej, mammografii, USG i RTG.

Czytaj także: Lux Med Diagnostyka inwestuje w nowy sprzęt i technologię >>>

Pracownie Lux Med Diagnostyka działają na terenie publicznych szpitali oraz jako samodzielne ośrodki w całej Polsce. Własne i współzarządzane placówki znajdują się w Warszawie, Bielsku Podlaskim, Częstochowie, Gdańsku, Inowrocławiu, Katowicach, Kłobucku, Koninie, Krakowie, Lublinie, Lublińcu, Łomży, Łodzi, Mielcu, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Toruniu oraz Wrocławiu.

W roku 2021 Lux Med Diagnostyka otworzyła nową pracownię mammograficzną w Warszawie, nową pracownię tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego w Katowicach, a także wyposażyła pracownię tomografii komputerowej działającą w Szpitalu Bielańskim w nowy aparat.

Przeczytaj teraz

Projekt rozporządzenia w sprawie diagnostycznych poziomów referencyjnych

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 27.01.2022

Do konsultacji skierowany został projekt rozporządzenia, które określa diagnostyczne poziomy referencyjne dla badań rentgenodiagnostycznych, badań diagnostycznych z zakresu medycyny nuklearnej oraz zabiegów z zakresu radiologii zabiegowej.

Został on przygotowany na podstawie aktualnie obowiązujących poziomów referencyjnych dla badań diagnostycznych wykonywanych z zastosowaniem promieniowania jonizującego oraz zabiegów z zakresu radiologii zabiegowej, określonych w załącznikach nr 2 i 3 do rozporządzenia ministra zdrowia z 18 lutego 2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 884).

Podstawą określenia wartości diagnostycznych poziomów referencyjnych był przegląd zaleceń europejskich, analiza międzynarodowych przepisów prawnych i danych literaturowych oraz analizy w zakresie oceny narażenia medycznego przeprowadzone przez Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia.

Na potrzeby zmian rozporządzenia przeprowadzono porównania dostępnych wartości diagnostycznych poziomów referencyjnych zawartych w przepisach niektórych krajów europejskich, takich jak Niemcy, Francja czy Wielka Brytania, a także dokonano przeglądu publikacji naukowych.

Projekt wprowadza zmiany diagnostycznych poziomów referencyjnych dla radiografii pediatrycznej oraz dla standardowego dorosłego pacjenta o wzroście 170 cm i masie 70 kg w zakresie radiografii, mammografii i tomografii komputerowej. Między innymi wykaz poziomów referencyjnych dla badań z zakresu tomografii komputerowej doprecyzowano i rozszerzono o nowe pozycje.

Projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie diagnostycznych poziomów referencyjnych został opublikowany na stronie Rządowego Centrum Legislacji 27 stycznia 2022 roku.

Uwagi do projektu można przekazywać w ciągu 30-tu dni.

Link do projektu>>>

Przeczytaj teraz

Certus łączy przychodnie w Swarzędzu

Autor: Magdalena Okoniewska
Dodano: 27.01.2022

Centrum Medyczne nr 3 i Centrum Medyczne nr 5, należące do Prywatnej Lecznicy Certus z Poznania, zlokalizowane w Swarzędzu, zostaną połączone i będą działać w jednej lokalizacji – przy ulicy Poznańskiej.

W lokalizacji tej działa obecnie Centrum Medyczne nr 3. Centrum Medyczne nr 5 natomiast jest zlokalizowane na osiedlu E. Raczyńskiego 2/23.

Placówki mają zostać połączone w lutym 2022.

Czytaj także: Poznań: nowy blok operacyjny w szpitalu Certus >>>

Obie przychodnie oferują świadczenia w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, Centrum Medyczne nr 3 – także komercyjne konsultacje specjalistyczne, a Centrum Medyczne nr 5 –leczenie stomatologiczne, zarówno finansowane przez NFZ jak i komercyjne.

Certus prowadzi w Poznaniu szpital i ambulatorium przy ulicy Grunwaldzkiej 156. Centrum Medyczne nr 1 działa przy ulicy Marcelińskiej 90. Centrum Medyczne nr 2  – przy ulicy Wagrowskiej 6 (przy Rondzie Starołęka), a centrum medyczne nr 4 – na poznańskim osiedlu Wichrowe Wzgórze 122.

Prywatna Lecznicza Certus powstała w roku 1992 jako pierwszy wielospecjalistyczny prywatny szpital w Polsce.

W 2017 roku Certus został częścią Penta Hospitals International (PHI) – grupy szpitali i przychodni w Europie Środkowo-Wschodniej. Od 2019 roku jest częścią Grupy EMC.

Przeczytaj teraz

instagram volgers kopen volgers kopen